Ik wilde graag de band met mijn ouders verbeteren, maar zie daar het nut niet meer van in

Ik ben Olivia, 20 jaar en ik ben lesbisch.

Ik ben in de biblebelt opgegroeid, in een reformatorisch gezin. Ik heb ook altijd op een reformatorische school gezeten waar elke dag gebeden, gezongen en uit de bijbel werd gelezen. Thuis, op school en in de kerk werd mij geleerd dat homoseksualiteit een zonde is. Ik wist niet anders, iedereen in mijn omgeving was het er mee eens. Je mag en kan homoseksueel zijn, maar dit mag je niet praktiseren.
Toen ik 14 was ging het niet goed met mij en werd ik opgenomen in een jeugdkliniek. Ik kwam in een compleet andere omgeving terecht, met anders denkende mensen. Ook werd ik voor het eerst een beetje verliefd op een meisje. Toen ik 15 was hoopte ik stiekem dat ik biseksueel was, zodat er nog een kans was dat ik een vriend kreeg, aangezien dat wel geaccepteerd werd. Al heb ik nooit interesse gehad in jongens. Maar vriendinnetjes zijn bij mijn ouders thuis niet welkom, dat wist ik maar al te goed.
Toen ik 17 was, heb ik mijn ouders verteld dat ik op vrouwen val. Ze reageerde er toen vrij neutraal op, aangezien het voor hun niet zo aan de orde was omdat ik toch geen vriendinnetje had. Toen ik twee jaar later daadwerkelijk een vriendinnetje had hebben ze daar erg vervelend op gereageerd. Ze mocht niet bij mijn ouders thuis komen, ze zouden nooit op onze bruiloft komen en haar kinderen zouden nooit hun kleinkinderen zijn. Ik heb mijn ouders daarna lang niet meer gesproken. Ondanks dat het nu uit is met mijn toemalige vriendin, is het contact nogsteeds minimaal.

Ik weet nog steeds niet hoe ik dit in de toekomst moet gaan doen. Ik wil graag de band met mijn ouders verbeteren maar ik zie daar eigenlijk het nut niet meer van in. Ik ben momenteel vrijgezel dus loopt het contact redelijk, maar wat als daar verandering in komt? Wat als het straks kerst is en mijn vriendin mag niet aansluiten bij het familiediner?

Meer Verhaal voor jou

‘Ik kan niet gelukkiger zijn dan ik nu ben met mezelf’

Aden Klappe (20) uit ’t Harde: ‘Ik ben transgender en panseksueel/queer. Als kind ben ik door m’n ouders erg vrij gelaten in hoe ik mij kleedde en gedroeg. Ik had als klein ‘meisje’ kort haar en droeg vaak unisekse kleding....

Lees hier meer

Mijn ouders tolereerden me, maar enkele zussen en zwagers verguisden me

Bep Timmer (64) uit Harderwijk ‘Ik was een meisje dat ravotte, voetbalde en op trekkers rondreed. Met nog 3 zussen en een broer ben ik protestants-christelijk opgevoed. Het geloof speelde een grote rol: bijbel, naar de kerk, catechisatie en belijdenis. Op mijn 16e...

Lees hier meer

Love is love. Maar heb ook zeker liefde voor jezelf

Mijn naam is Prescilla/Cil en ik ben 19 jaar. Ik identificeer mijzelf als Non-Binair en ik ben Panseksueel. Vroeger snapte ik homofobie nooit. Ik heb altijd gezegt: "Als jij een meisje mag kussen, waarom ik dan niet?" ik snapte niet...

Lees hier meer